Di 11ê Nîsanê de, di bin banê Parlamentoya Iraqê de, ne pêvajoyek demokratîk, lê belê lîstikeke mafyewarî ya bi navê “hilbijartina serokomarî” hat lîstin. Bafil Talabanî, bi kesayetiya xwe ya megaloman, bi egoyek ku sînoran nas nake û bi tînîbûna desthilatdariyê, li gel wan aliyên Şîe û Sunnî yên ku hebûna Kurdan wekî jahrê dibînin, li ser yek sifrê rûnişt.
Hinek bi bêşermî dibêjin ev “serkeftina YNKê ye.” Ma bi rastî serkeftin e? Werin em li rûyê rastî yê vê şanoyê binerin:
Partiyek ku di sindoqan de winda kiriye, çawa “bi ser dikeve”?
Gelo YNK di kîjan hilbijartina rewa de bûye partiya yekem?
Ma di hilbijartinên 20ê Cotmeha 2024an de bi ser ketin? Na! Ma di hilbijartinên parlamentoya Iraqê yên 9ê Mijdara 2025an de serkeftinek bidest xistin? Qet na! Nexwe ev “serkeftin” ji kîjan qulê derket? Bersiv zelal e: Bafil Talabanî çû di hemêza dijminên sondxwarî yên Kurdistanê de rûnişt. Wî sond xwar ku bibe xizmetkarê neteweperestên Ereb û şovenîstên ku destkeftiyên gelê Kurd wekî gefekê dibînin. Ev ne serkeftina siyasî ye; ev bi bihayê firotina îradeya neteweyî, bidestxistina kursiyekî bi kirê ye.
11ê Nîsanê: Roja Misogerkirina Kursiyê bi Hevkariya Dijmin
11ê Nîsanê ne rojeke ku PDKê winda kiribe; ew roja reş e ku YNKê bi hevkariya dagirkeran kursiyê xwe yê lerzok misoger kir. Di siyasetê de dibêjin “karên berê, garantiya karên paşerojê ne.” Nexwe em binerin ka Bafil di deh salên dawî de çi “garantî” daye me:
Xiyaneta Kerkûkê: Bafil bajarekî qedîm ê wekî Kerkûkê radestî Heşdî Şebî û Pasdarên Îranê kir. Ji bo parêzgarekî ku tenê navê wî YNK be, wî Rêveberiya Çandiniyê û saziyên stratejîk pêşkêşî Ereban kir. Ji dema Sedam ve cara yekem e ku bi xêra YNKê, erebkirin (teerîb) bi vî rengî bi fermî vedigere. Wan Kerkûk firot, paşê jî perçe bi perçe saziyên wê firotin.
Teror û Tirs: Kesên wekî Hawkar Caf tenê ji ber ku rexne li dîktatoriya wî girtin, hatin qetilkirin. Li Lalezerê, xwîna ciwanên Kurd hat rijandin û bi saxî hatin şewitandin.
Talana Aborî: Qaçaxçîtiya pereyan, destdanîna ser dahata gumrikan, şewata bi guman a bazara Lengê û provokasyonên li Lacan… ev hemû karên Bafil û tîma wî ne.
Nûnerê Heşdî Şebî yan Serokê Partiyekê?
Zêdetirî 40 rojan e Kurdistan tê bombebarankirin, 16 şehîdên me hene, zarokên Kurd sêwî man. Lê Bafil Talabanî li şûna ku hesabê vê zilmê bipirse, di 12ê Nîsanê de derdikeve û ji ber êrîşên Heşdî Şebî yên li ser welatên cîran lêborînê dixwaze! Ev ne tenê bêexlaqî ye, ev îxaneta li xwîna şehîdan e.
Bafil Talabanî bi vî rengî nîşan da ku ew ne nûnerê gelê Kurd, lê belê nûnerê Heşdî Şebî û kesên wekî Reyan Kildanî û Qeys El-Xezalî ye. Ew ê ji niha pê ve jî bi heman çeteyên ku her roj êrîşî axa Kurdistanê dikin re, li dijî berjewendiyên gelê xwe tevbigere.
Bafil Talabanî û YNK-a îro, êdî ne aktorekî siyasî yê Kurd e; ew amûreke şikestî ne di destê neyarên Kurdistanê de.
